Menselijk, aardig en fatsoenlijk, ook op internet..

Allereerst een waarschuwing aan anderen: wie niet geïnteresseerd is in dit soort “onzinnige” stukjes, of zich daardoor opgejaagd voelt: niet lezen en meteen wegklikken. Geeft niks, ik doe hetzelfde met stukjes die ik niet interessant vind J

Menselijk, aardig, fatsoenlijk.. Ik zou eraan toe willen voegen: integer. En dat laatste ipv eerlijkheid, want eerlijkheid houdt weer te weinig rekening met de “ontvanger” en eerlijk is meestal een eigen “waarheid” over iets of iemand anders.

We zijn hier in de cyberwereld voor info zoeken of geven, en meestal over onderwerpen die ons persoonlijk raken of iets om ons heen. Dus aandacht te geven en/of ontvangen over wat je persoonlijk bezighoudt of je werk of situatie is. Het stikt van de mensen die daardoor contacten op internet krijgen. En het voorziet idd in een bepaalde behoefte, ook al heeft iedereen meer of minder een real life.

Voor mensen als ik, die veel aan huis gebonden zijn is het een uitkomst. Dat zegt niet dat ik geen rijk sociaal leven daarbuiten heb en dat geldt evengoed voor anderen. En soms zijn mensen door omstandigheden meer aangewezen op internet. Die kunnen niet alsmaar naar buiten en hun contacten daar aandacht/tijd geven.

Dat mensen in fases meer of minder tijd besteden op internet hangt af van hun behoefte en situatie. Daardoor ontstaat soms een verkeerd beeld: iemand zegt weinig tijd te hebben, maar is (opeens) hele dagen op internet. Zien niet dat andere dingen daarvoor wijken. Er zijn zelfs internetverslaafden en je moet nog opletten er niet 1 te worden. Je “leert mensen kennen”, die antwoorden weer en jij weer enz.

Die situatie zie je niet op internet. Oververmoeid of  anderszins zwaar. En merk je niet in reacties, want het is een verzameling woorden met een fakenaam en verder weet je vaak niet veel. Daar kan je dan meestal bij voorbaat weinig rekening mee houden. En toch ook weer wel. Je hebt hier al snel door wie altijd gooien en wie niet bijv.

Het is menselijk en natuurlijk dat iedereen in mening en keuze van artikelen een eigen draagvlak heeft met eigen omstandigheden. Ieder mens is anders en ieder haalt eruit wat ie nodig heeft. Of soms alleen al aandacht. Internet is namelijk niets meer of minder dan een afspiegeling van het werkelijke leven daarbuiten. Er zijn zelfs gespecialiseerde fora.

Affijn, omdat je elkaars achtergronden vaak niet kent, realiseren mensen zich vaak niet dat er mensen achter die woorden zitten. Op internet komen gevoelens net zo over als in het echt, al mis je een aantal aspecten die samen voor intuitie bijv zorgen. Het onderscheiden van oprechtheid wordt daardoor bemoeilijkt: je kan er in verschillende rollen of gedaantes “zijn” (of spelen): patient, moeder, werknemer, zieke, betweter, infozoeker, enz.

In het echte leven moet je soms ook maar afgaan op wat iemand zegt, maar dan heb je allerlei lichaamstaal, intonatie enz om in te schatten wat echt is of niet. Een wat rijker scala, maar ook in de kroeg is niet iedereen degene die hij voorwendt. Omdat internet grotendeels anoniem is, zorgt dat dat remmen wegvallen. Voor de een aanleiding er eens lekker asociaal op los te schoppen en voor anderen een kans om juist iets moois, humor of andere emoties te delen. En dat gebeurt ook: je kan een glimlach op iemands gezicht toveren of meeleven in een trieste ervaring, zelfs erotische gevoelens overbrengen.

Je kan herkenning vinden, steungroeperingen, lotgenoten, forums waar zieken elkaar informeren en meeleven, het brengt je in contact, en contact geeft echte gevoelens erbij.

Door anonimiteit lijken er ook weinig consequenties aan het gedrag te zijn. Dan start je weer andere alias of zoekt je heil weer ergens anders. Toch kunnen dingen hard overkomen of de druppel zijn, die totaal onbedoeld zijn of geen moment bij stilgestaan is.

Ik herken dat meerdere mensen overbelast zijn of onderweg daarheen zijn ofwel daar ooit geweest zijn. Een overdosis informatie is er al in real life en nog meer met internet en intranet. Soms is het lekker oppervlakkig, maar soms uiterst serieus en diepgang zoeken/vinden. En soms kom je gewoon ergens iemand tegen met wie het buitengewoon klikt. Net als in het echt. En net als in het echt kan dat voortduren of niet. Dat is nu eenmaal zo, dat is het leven.

Zelf heb ik op mijn leeftijd aardig wat bagage en neem heel wat risico door open te zijn. Dat maakt kwetsbaar en dat is mijn risico. En zo leef ik in het dagelijks leven ook, ja. Geen ingewikkelde beschermende muren, juist af weten te breken afgelopen jaren, dus volledig mijn eigen verantwoordelijkheid en voor eigen risico. En die neem ik ook wel.

Mijn motto is integer,eerlijk, oprecht en authentiek te willen zijn en daar leef ik zoveel mogelijk naar. Daarnaast ben ik sociaal en komen mensen in real graag bij mij uithuilen en hun zorgen of problemen bespreken. Ben op diverse forums aktief geweest, alnaargelang fase en behoefte. En meestentijds gewaardeerd, niet gegumd (behalve hier) en soms vriendschappen met mensen die ik ook in real life heb leren kennen. Ik stop (veel) tijd, moeite en aandacht in relaties, “echt” of niet. En die goed houden heeft absoluut mijn prioriteit in het leven. Dat gaat me meestal goed af.

Niettemin weet iedereen dat relaties tijd kosten en tijd tegenwoordig schaars is. Ik heb veel contacten en grote familie en kennissenkring, en moet mijn tijd net zo bewaken als iedereen hier. Sommigen trekken je leeg en dat probeer je te beperken, anderen geven je juist energie. Die tijd maak ik vaak ten koste van andere dingen. Dat doen er waarschijnlijk meer hier.

Omdat ik mijn eigen veerkracht ken en meestal weet hoe iets te verwerken, ben ik in staat om onder vrijwel elke omstandigheid nog vriendelijk en menselijk op anderen te reageren, en soms zelfs te ontlasten en op te peppen. Daar maken sommigen graag gebruik van en moet ik zelf bewaken tot hoever dat gaat.

Daaronder zit een even kwetsbaar mens als ieder ander. En ik “werk” er hard aan om mezelf in een stabiele staat te houden of op te peppen.Mijn eigen verantwoordelijkheid.

Dat geldt lang niet voor iedereen en dat hoeft ook niet. Ieder mens is anders, reageert anders, is uniek. Soms naief, soms goede en minder goede ervaringen in het leven en op internet dus ook. Misschien jarenlange vriendschappen met mensen die je alleen van internet ken en soms kortere, oppervlakkige. En idem in real.

Het is niet nodig om mensen op de persoon af te kraken of af te wijzen. Naast de eigen verantwoordelijkheid voor enig fatsoen enz (zie boven), wil je dat ook graag ontvangen van mensen. Niet iedereen is daartoe in staat of altijd toe in staat, dat begrijp ik, en zeker als je zelf klem zit of iets anders gaande is in je echte leven. Dat is ook menselijk.

Ik hoop dat sommige mensen zich toch, in welke staat ze ook zijn, zelf blijven realiseren dat je ook via internet een positieve of negatieve impact op mensen kan hebben, die doordringt in real life (niet in plaats van). Ook dan kan het ook wel/niet meer klikken, maar heb je vaak de mogelijkheid om misverstanden en aannames uit te praten. Dat hoeft echt niet vervelend of kwetsend te zijn als enig fatsoen in acht wordt genomen. Dat is het minste wat je mag verwachten van elkaar. Zeker als iemand verbaal sterk is en je van elkaar een bepaalde levensinstelling hebt gezien.

Er zijn meestal zeer goede redenen waarom iemand afstand of stilstand nodig heeft. Ieders situatie kan veranderen of teveel worden, waardoor wat je zegt/belooft en meent niet waargemaakt kan worden. Daar zal ik zelf mensen nooit op afrekenen. Ook een beetje begripvol en aardig tegen anderen (hier) die aangeven dat ze iets belangrijk vinden of over bepaalde onderwerpen schrijven? Maar dan wel over en weer!

Iedereen heeft soms leuks nodig, soms beetje schoppen en soms rust. Logisch. Maar dan nog even aan elkaar denken. Dus niet laten raden, zelf invullen en aannames, maar echt weten. Kleine moeite. Overbelasting geeft niet automatisch het recht om onfatsoenlijk te zijn. Communiceren is ook mogen vragen naar wat er scheelt, willen ze er rekening mee kunnen houden. Of alvorens het zomaar aan te nemen. Dat is iets anders dan belerend zijn of iets opleggen. Dat zijn minimale omgangsregels. Je kan hier een glimlach teweeg brengen, of een rotgevoel achterlaten. Aan u de keus.

32 Reactie(s) 2 keer bekeken

Inloggen

U dient eerst in te loggen voordat u kunt reageren:

Naam
Wachtwoord
 

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.