Schreeuwende ouders maken kind agressief.

Schreeuwende ouders maken kind agressief

AMSTERDAM -  "Ouders die schreeuwen tegen hun kind of het zwaar bekritiseren om het terecht te wijzen, lopen de kans dat hun kind meer gaat liegen, spijbelen en stelen dan andere kinderen. Het geschreeuw maakt vooral kinderen die introvert, onwelwillend of slordig zijn agressief, al speelt aanleg daarbij ook een rol".

Zie het artikel op Telegraaf.nl van vandaag. De roep hier op wuz is soms om strenger straffen en opvoeden met meer discipline.

Vroeger had je een strenge opvoeding, waarbij de ouders gehoorzaamden aan hun (opvoeding van) hun ouders en aan de kerk.Sterke overtuigingen en sterke “normen en waarden” werden er daarbij ingepompt. Veel geboden en verboden. Het leren beheersen van impulsen en (eigen) gevoelens, ook als kind/jongvolwassene daar zelf heel anders over dacht. Die had niks te willen.

Dit systeem van opvoeden (opleggen, controleren en bestraffen) hebben we eeuwenlang gehad. De ouders, scholen en kerk hadden daarbij autoriteit en allerlei afschrikmiddelen als hulp bij het opvoeden. Van een pak slaag, “opvoedkundige tik” (lineaal door leraren), boete (inhouden zakgeld of boetedoening), straf, nog strenger aanpak, uitsluiting (in de hoek, zonder eten naar je bed) en als dat alles niet lukte, hadden ze nog de straf van God/Allah om alsnog het gewenste gedrag op te leggen of als afschrikking voor ongewenst gedrag (hel en verdoemenis en erger).

Bovendien werden ouders en scholen gesteund door de hele gemeenschap, plus de directe omgeving, die allemaal achter dit opvoedingssysteem stonden. En als volwassene het voorbeeld gaven van gehoorzamen aan de regels van de autoriteiten voor de hele gemeenschap (autoriteit van politie en politici en schoolhoofden, bazen op het werk, de pastoor, dominee enz waren nog intact).

In de jaren ’70 kwam het slappe beleid en de “vrije opvoeding” dan ook in zwang: nu was het woord aan de verdrukten en onderdrukten. En werd een volledige vrijheid gepredikt in allerlei opzichten, en rechten voor onderdrukte groepen werden positieve discriminatie: voorrang voor hen die al eeuwenlang hun ware aard moesten onderdrukken door het systeem, de kerk, enz. Aanleg bestond niet, alles was de schuld van de opvoeding. Resultaat was een doorgedraaide puberreactie: vrouwen gingen bewijzen dat ze gelijk waren aan mannen, een vrije moraal tov seks en geaardheden, inspraak en inbreng op scholen, eigen verantwoordelijkheid ipv opgelegde discipline.

En nu zitten we dan met meerdere stijlen door elkaar heen. Degenen die nog streng opvoeden (veelal gelovigen) zien zich geconfronteerd met geen steun meer vanuit de samenleving, school, buitenwereld en directe omgeving. Streng opvoeden lukt alleen als er genoeg sociale controle is (bijvoorbeeld christelijke dorpen), eigen scholen met dezelfde overtuiging als thuis (christelijke- en moslimscholen), zware (sociale) sancties staan op overtreding en uittreding. En de dreiging van zware sancties na je dood er nog bij.

Hoe liefdevol deze sterke (geloofs- en cultuur)overtuigingen worden bijgebracht of afgedwongen maakt nog wel verschil en ga ik niet over speculeren. Problemen ontstaan volgens mij juist momenteel omdat kinderen die thuis heel strak gehouden worden, vrij gelaten worden (op enig moment) in de vrijheid en vrije normen van onze maatschappij. DE angst van iedere strenge opvoeder. En terecht.

Kinderen leren in het strenge opvoedingssysteem te gehoorzamen. Met allerlei dwangmiddelen om dat af te dwingen. Met opleggen van godsdienstige ge- en verboden, kleding- en gedragsvoorschriften. Maar ook zonder godsdienst achter de hand zijn er nog veel mensen die de opvoeding vanuit thuis voortzetten, gericht op controle en straf (achteraf). Zonder te begeleiden, zonder dat de regels vooraf duidelijk zijn. Het leren gedragen zoals de ouders het willen. Het is niet prettig om door straf te moeten leren. En zeker niet als de buren, vriendjes, school en hele maatschappij om je heen daar niet in gelooft en niet aan meedoet, maar jou wel beperkt.  

Bij elke strenge opvoeding geldt dat dit lukt, zolang je controle uitoefent en straf hanteert. Deze kinderen leren geen zelfbeheersing, maar dat je moet gehoorzamen aan autoriteit (ouders, kerk, school). En zolang die autoriteit aanwezig is, de pakkans groot is, de straf afschrikwekkend genoeg is.

Als die controle er is (of sociale controle, buurt, familie, eenieder die je kan verraden) zal diegene gehoorzamen. Soms levenslang (afschrikwekkende eerwraak, consequenties van verlies van maagdelijkheid enz). Of dreiging van uitsluiting uit de gemeenschap, familie, en andere straffen en boetes. Dit werkt, als je dus tijd en gelegenheid hebt tot controle uitoefenen.

Bij de een leidt dit tot ingesleten sterke overtuigingen en “eigengemaakte” leefregels, die dat ook weer voortzetten in de opvoeding van hun kinderen, die aan hen moeten gehoorzamen.

Bij de ander leidt dit tot verzet, stiekem gedrag, agressie tegen anderen, zodra je zelf die vrijheid hebt of genomen hebt (door weglopen bijv).

Voorbeelden te over van zware controle op tv- en internetgebruik: eenmaal bij een vriendje de gelegenheid, gaan ze daar juist het verboden gedrag onderzoeken.

Verder: eenmaal op straat losgelaten jeugd, in de vrije wereld, zonder toezicht van die ouders of controlerende instanties (school, kerkelijk leiders) agressie en macht uitoefenen over anderen.

Stiekem toch doen wat ze zelf willen/behoefte aan hebben en nog meer behoefte aan, als dat nooit openlijk mag of kan. En wat de samenleving wel, maar thuis niet geaccepteerd wordt. Zoals homofiel zijn, computerspelletjes, tv kijken, internetten, seks hebben, zonder lange rok of hoofddoekje lopen, kortom alles waar anderen vrij in zijn en nog belangrijker worden als je het niet mag.

Juist kinderen, die weinig zelfsturing mogen hebben (godsdienst of normen van ouders sturen wie en hoe je moet worden en gedragen) en thuis weinig te zeggen hebben over eigen leven, geaardheid, emoties, leren GEEN ZELFCONTROLE. De “discipline” werkt alleen zolang de controleur in de buurt is. Of als de straf zo afschrikwekkend is, dat je je erbij neer moet leggen.

Verklaart misschien waarom jongens uit Urk (sterke geloofsgemeenschappen, die nu met allerlei voor de meerderheid normale vrijheden worden geconfronteerd, op scholen, met anderen culturen, met andere normen en waarden, computergames, agressieve spelletjes, enz) ontsporen. Stiekem, ergens achteraf, zodra er niemand kijkt. Doorslaan dus, niet geleerd zichzelf te beheersen, in eigen geweten te rade te gaan? Bij gebrek aan toezicht niet weten hoe zichzelf in de hand te houden met emoties en vrijheden?

Zo ook reljongeren. Terwijl hun zusjes binnen zitten te gehoorzamen (zeer zware sociale straffen in het vooruitzicht) mogen zij zonder toezicht de vrije wereld in. Maar hebben niet geleerd hoe met die vrijheid om te gaan. Gedragen zich (thuis) waarschijnlijk voorbeeldig, zolang de autoriteit (vader met name) in de buurt is. En dus de dreiging van controle en straf overheerst. Op school en op straat ontbreekt dat toezicht en gaan ze los.

De controle en dreiging van onze vrije samenleving (politiek, politie en justitie zitten nog in de jaren ’70) is minimaal. Geen pakkans, weinig blauw op straat, geen controle, geen autoriteit en geen dwangmiddelen die enige indruk maken. Geen afschrikwekkende straffen ook. Het ontbreken van straf en toezicht vanuit eigen ouders &gemeenschap, (als het op school/straat gebeurt en zolang het niet tegen de eigen leden van eigen sociale (geloofs)gemeenschap is) versterkt dit alleen maar. In bendes en relgroepen geldt onderling het recht van de sterkste, een principe wat ze van huis uit meekrijgen en waar ze respect voor hebben en aan ontlenen. De leiders zijn de meest sterke (vechters) of de meest meedogenlozen, die het best in staat zijn de gemeenschappelijke overtuiging erin te hameren.

Mijn idee is dat kinderen die niet tot eigen verantwoordelijkheid worden opgevoed alleen maar gehoorzamen aan regels, van thuis en van de school, samenleving en overheid, zolang die autoriteit er duidelijk is, indruk maakt, het respect afdwingt, controle uitoefent en zwaar bestraft. Omdat deze kinderen en volwassenen dit systeem van controle en straf kent en geen eigen verantwoordelijkheid kent. Hun geweten en impuls/gevoelsbeheersing reageert op angst voor straf en consequenties. Een discipline en geweten, die gevormd wordt door opgelegd door anderen/autoriteit en altijd een andere autoriteit nodig heeft om dit blijvend te activeren.

Het is geen zelfbeheersing, die aangeleerd is. Geen leren omgaan met de samenleving en diens vrijheden, waar ze op zeker moment wel in worden losgelaten. Niemand zal zijn kind onvoorbereid het drukke verkeer in sturen,  omdat ie die  leeftijd wel zal hebben. Of vanzelf wel  merkt als ie het fout doet (ongeluk als straf). Niet zonder te oefenen, te leren hoe het veilig kan, hoe het gewenste gedrag is, temidden van de drukke vrije buitenwereld.

Deze opvoedsystemen gaat bovendien van wantrouwen in het kind uit (en zo ook alle godsdiensten volgens mij). Ge- en verboden, leef- en gedragsvoorschriften. Daaronder de diepe overtuiging dat kinderen die losgelaten worden, altijd het slechte pad op gaan en de verlokkingen verkiezen. En er wordt niet geleerd hoe met al die vrijheid en keuzevrijheid om te gaan, wat de realiteit van de volwassene is. Verboden verlokkingen, die de meerderheid WEL okee vindt, andere kinderen wel mogen, worden nog spannender en interessanter.

Bij gebrek aan toezicht of consequenties, zal juist dat verbodene een enorme lading van spanning worden. Als je altijd geleerd hebt dat je dat moet weerstaan, evil is, maar wel tot normale behoeften van de mens behoort (die algemeen in de samenleving niet afgekeurd worden), dan zal de een het stiekem gaan doen. En bij de ander leiden tot agressie tegenover diegenen die dat wel mogen, wat zij niet mogen. En bij weer een ander (meisjes bijv, die meer geneigd zijn te gehoorzamen, en hogere straffen op staan thuis en in eigen gemeenschap/familie) tot zich bij neerleggen, hun best doen, maar soms ook tot stiekem gedrag, als de (sociale) consequenties en de kans op ontdekking/straf beperkt blijven (zie ook hersteloperaties van maagdenvlies).

Bijna iedereen groeit op met het controle-strafsysteem. Dat vergt dat ouders en opvoeders in de buurt zijn, de energie en tijd hebben om te handhaven. Het is zinloos om kinderen en volwassenen op eigen verantwoordelijkheid aan te spreken, die dat niet geleerd hebben. Zowel die vrijgelaten worden (vrije opvoeding) zonder regels, als diegenen die een ander (autoriteit) nodig hebben om een geweten en discipline te “voelen” (afdwingen, zonder dat zelf zo te voelen of mee eens te zijn).

Daarom werkt het politieke en justitiele systeem niet. En slappe theekransjes ook niet. Mensen die extreem zo opgroeien en alleen (nog) respect hebben voor autoriteit, controle (hoge pakkans) en strenge straffen, zijn niet gevoelig voor de benadering van: “willen jullie je alsjeblieft goed gedragen? We snappen dat jullie een moeilijke jeugd hebben enz, maar svp gedraag je nou uit eigen beweging goed, afgesproken?”

Ons slappe controle- (politie) en strafsysteem (taakstraffen, waarschuwingen, rechtvaardigingsgronden), dwingt geen enkel respect af bij hen, die gevoelig zijn voor streng afdwingen vanuit opvoeding thuis. Dit systeem uit de jaren ’70, met alle begrip voor slachtofferschap, geloof in levenslange beschadiging van kinderen en daarmee levenslang excuus voor ontsporen meegeven, is niet het antwoord, maar speelt dit verder in de kaart.

Of (her)opvoeden met aanleren van eigen verantwoordelijkheid, voor eigen daden, maar ook voor eigen kansen en mogelijkheden. Met aanleren van vertrouwen in dat het goed kan komen, als je je best ervoor doet, met kansen creeeren, met dat je trauma’s en “vervelende jeugd” kan herstellen en overwinnen. En alsnog aanleren van eigen normen en waarden, van binnen een zelfbeheersing voelen, zelf je impulesen en emoties (woede) kunnen beheersen. Maar vooral een warme omgeving, die in je gelooft en in je mogelijkheden, toekomst en je vertrouwt. Die positieve verwachtingen van je vraagt. Dit door empathische therapie, door iemand die in je gelooft, ipv controleert (reclassering) of je luistert.

Of je doet dat niet en dan moet er een heel streng en blijvend beleid van strenge controle en zeer afschrikwekkende straf aanwezig zijn. Bij het ontbreken hiervan, en alleen een beetje opsluiting, onder toezicht stellen dus, zal bereiken dat doorgeslagen mensen (allerlei criminelen en overlast gevende jeugd, bendes) zich gedragen zolang ze opgepakt zijn en opnieuw niet weten hoe met die vrijheid om te gaan. En dan weer vrijgelaten worden.

In ons strafsysteem geldt nog meer dan elders (binnen gevangenissen) dat het recht van de sterkste telt. De bewakers danwel andere gevangenen, die harder, sterker zijn of meer macht hebben. Dit bevestigt het aangeleerde opvoedpatroon. En ben jij niet die sterkste, dan wordt het gevoel van onmacht, niks te vertellen hebben, een nummer zijn, te moeten gehoorzamen, alleen  maar innerlijk verzet en agressie op, die later, eenmaal vrij en in de buitenwereld, op anderen gewraakt zal worden.

Dus mensen die roepen om strenger straffen hebben op zich gelijk, maar dat werkt alleen zolang diegene gestraft en gecontroleerd wordt. En de pakkans (voor opnieuw straf) en hoogte/afschrikwekkende van die straf groot genoeg is, om dat gewenste gedrag voort te zetten.

En dat doet deze samenleving niet. Men kan zijn gang gaan en dat uitleggen als goedkeuring van de samenleving.Niemand legt deze doorgeslagen kinderen iets in de weg. De dreiging van straf is een lachertje in Nederland.

Op Urk is iedereen in shock. Hier is het vooral het stiekeme. De sociale controle van geloof, school en moeders die opletten neemt af. Wordt minder sterk, ook deze kinderen krijgen meer vrijheid. En worden door gemengde scholen, verschillende normen en waarden op straat, computerspelletjes en agressie/onbegrip geconfronteerd met dingen, waar ze thuis niet geleerd hebben mee om te gaan. Het simpelweg verbieden werkt niet, tenzij die controle erop alsmaar aanwezig is dus. Kinderen zijn niet alsmaar binnen de invloed van ouders of school, maar spelen buiten, zonder toezicht. Vrijgelaten exgedetineerden worden ook niet 24/7 in de gaten gehouden, zo ook pedofielen niet, en tbs-ers of zware criminelen op verlof niet. En er wordt ze ook niet geleerd hoe met die vrijheid om te gaan, zonder discipline van buitenaf. Zolang ze onder toezicht leven van ouders/gevangenis enz vertonen ze dat goede gedrag idd. En krijgen daarmee het vertrouwen van de opvoeder/psychiaters/gevangenbewaarders. Maar je kan er niet alsmaar naast staan in de buitenwereld.

Daarom werkt het in strenge landen wel (maar ook nooit helemaal). Zelfs levenslang (Amerika) of lijf- en doodsstraf is niet afdoende. De groep wel kleiner, die dat durft te trotseren (of een afwijking), die denken of ervoor zorgen dat de  pakkans minimaal is (moord bijv). Maar hoe streng ook, en hoe streng de sociale- en staatscontrole (of thuis) ook: er zijn er altijd die stiekem toch doen en doorslaan.

Beter is kinderen van kleins af aan op te laten groeien met een ander opvoedsysteem. Vrij naar (individueel) kunnen, naar rijpheid steeds meer eigen verantwoordelijkheid, met aanmoediging, vertrouwen in eigen kunnen en wijsheid, aanleren hoe om te gaan met alle keuzes en vrijheden van tegenwoordig, aanleren hoe het WEL moet, wat goed is, welke regels en grenzen er zijn. En vooral met veel liefde en vertrouwen in (de verwachting van de) goedheid en inzichten van het kind zelf. Zodat je kan vertrouwen op dat het kind, ook zonder jou in de buurt, de juiste keuzes zal maken voor zichzelf, een eigen geweten vormt, zelfsturing (vanuit zelfvertrouwen) en zelfdiscipline leert. En dat beloond ziet met meer kansen, meer plezier in eigen kunnen, leerprestaties, zin heeft iets van het leven te maken en erop kan vertrouwen dat het loont, om het goede te doen.

Een vrije samenleving moet leren omgaan met verleidingen van die vrijheid. Niet zomaar een beroep doen op eigen verantwoordelijkheid, die de meesten niet van huis uit meekrijgen.

17 Reactie(s) 1 keer bekeken

Inloggen

U dient eerst in te loggen voordat u kunt reageren:

Naam
Wachtwoord
 

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.