En soms komt hulp uit onverwachte hoek..
Er zijn van die momenten, dat je onverwachts de ruimte krijgt. Hulp waar je het niet van verwacht, een zetje in de goede richting. Iemand die net het verschil maakt, die in je gelooft, of een teken, een onverwachte kans of wending.
Blijven geloven en vertrouwen werkt echt. Wie niet vraagt, krijgt het vaak ook niet. Vroeger leerde ik: "kinderen die vragen, worden overgeslagen". Het is niet zo.
Ik vraag wel om hulp, in gedachten, om signalen, om de goede keuzes te maken, om mij verder te helpen als ik het ff niet meer weet. Om enig houvast, dat ik de goede weg en de juiste afslagen neem.
En dan opeens een telefoontje, onverwachte steun, om wat ik in mijn hoofd heb, ook zo te kunnen doen. Toeval? Ik denk het niet.
Aan wie ik dat vraag? In het algemeen, aan God, aan het Universum, aan mijn innerlijk of hogere zelf, onbewuste zelf? Ik probeer temidden van alle onzekerheden rustig te blijven, te blijven vertrouwen, te hopen, te verlangen, creatief te zoeken naar oplossingen, naar kansen en mogelijkheden.
En het gekke is: dan komt het ook! Is het toeval dat tegelijk met dat telefoontje van precies die persoon, die hulp biedt, op de radio Robbie Williams zingt: "I'm loving Angels instead"? Toeval, ik geloof er niet meer in!
Er zullen ongetwijfeld veel mensen hier reageren met nuchter ongeloof, met hoe naief ik ben, met mazzel, met geluk hebben. Maar ik krijg hier kippevel van..
Kansen komen en gaan. Je moet ze wel aanpakken, als je ze ontvangt. En zien, en er iets mee doen. Het is nu aan mij. Dat kleine zetje kan net het verschil zijn, net die stimulans geven, net dat zelfvertrouwen en vertrouwen in de toekomst, als je dat nodig hebt. Ik hoop dat ik dat vertrouwen ook waarmaak. De kans is er, nu is het wat ik er zelf van maak..
Het bijzondere is dat die hulp precies komt van degenen, op wie ik ooit het meest rekende, die de meeste invloed (positief en negatief) op mij gehad hebben. Juist die steun is bijzonder: ik kan WEL op ze rekenen, alsnog. Die zorgzaamheid is er wel.
Wat ik iedereen hiermee wil vertellen is: blijf geloven in de toekomst, in anderen, in vertrouwen en zorgzaamheid. Of je daarop vertrouwt maakt alle verschil! Blijf zoeken naar positief, in anderen, in werk, in de toekomst. Blijf geloven dat het kan en dat alles mogelijk is!
Suzy63 : Over mij
| Woonplaats: | Breukelen (UT) |
Overig Laatste Nieuws
-
dec-09Aanrandingen zwemleraar.
-
dec-09Ramses Shaffy, een vagebond.
-
nov-09Spiegels.
-
nov-09En soms komt hulp uit onverwachte hoek..
-
nov-09Dagelijkse "verlichting" in de praktijk..
-
nov-09Invloed van geweld op tv, speelgoed, films, computergames, internetwerkelijkheid.
-
nov-09Schreeuwende ouders maken kind agressief.
-
nov-09Overheidsstress
-
nov-09Doel voorbij schieten
-
nov-09EU-zelfbenoemingen.




Reacties