Spiegels.

Soms hoor je dingen die "aankomen", waar je je over opwindt, waar je boos over wordt, als kritiek ervaart en in eerste instantie je stekels over opzet. En toch zit er soms iets in voor je. Een boodschap, iets waar je zelf minder mee bezig bent, waar je minder belang aan hecht, waar je minder ontwikkeld in bent of iets wat je zelf nogal afwijst.

Een eigen mening is vaak een aanname. Vaak gebaseerd op eigen ervaringen of dichtbij je. Je denkt zelf dat jouw visie zo goed is en het zo ontzettend door heeft (en anderen niet).

En dan zegt iemand iets wat je niet bevalt, wat je pijn doet, wat je overtuigingen onderuit haalt. Dan kan je 2 dingen doen: ofwel diegene is dom, stom, ziet het niet. Of je denkt even voorbij je 1e reacties (boosheid, frustratie, gelijk willen hebben)..

En dan zie je soms dat iemand wel een punt heeft. Iets raakt in jezelf wat je niet wil, wat je (in je)zelf afwijst als "slecht" of "fout" en dat zijn vaak juist de dingen die je zo bezig houden (in de startblokken om op te reageren, je stokpaardje is, of de dingen waar je zelf minder goed in bent).

Het is soms een onderbelicht iets in jezelf, een eigenschap die niet zo ontwikkeld is en je dan stoort in anderen, die daar wel goed in zijn. Het kan iets zijn uit je verleden, wat je zelf zo never nooit wil dat jijzelf wordt (afwijst voor jezelf) of tekort kwam/komt van anderen. Soms zelfs een jaloezie: had ik daar maar meer van.

Iedereen is gevoelig voor kritiek. Voor niemand is dat leuk om te horen. Je kan 2 dingen doen:

1)Ik zie en bedoel het allemaal zo goed, waarom ziet die ander dat niet?

2)kan ik er iets mee? Heeft diegene ergens een punt? waarom doet het me zoveel? (woede, verontwaardiging, verdediging).

Meestal levert het alleen maar weerstand op. Soms aanval terug (uit zelfverdediging). Bijna nooit denkt iemand: zit er wat in (voor mij)? Zie ik iets over het hoofd? Kritiek is soms iets wat je verder helpt. Wat je misschien meer in je eigen leven zou mogen hebben, een onderdrukte of onderontwikkelde eigenschap, of iets uit het verleden, waardoor je overtuigd bent van het tegendeel.

Hoe dan ook, soms raakt het je. En als het je raakt, is het een overweging waard: waarom raakt het me zo?Waarom voel ik me geroepen me te verdedigen of onmiddellijk een terugaanvallend antwoord te schrijven? Soms is het een boodschapper voor je en zit er iets in. Dan kan je beledigd zijn, nog harder de ander proberen te overtuigen, maar soms zegt het ook iets over jezelf. Waarom je zo reageert. Of je reageert in woorden of gedachten/gevoel of niet.

Ik zie hier vaak de ene mening lijnrecht tegenover de andere. Op allerlei manieren elkaar willen overtuigen danwel beledigen heen en weer. Misschien is het wel geen van beide de waarheid en de bedoeling naar elkaar toe te groeien. Heeft ieder een beetje gelijk. Is het de bedoeling van een middenweg daartussen: niet de een en ook niet de ander (volledig) gelijk, maar luisteren naar elkaars standpunten.

De wereld is niet zwart-wit. Er zijn zoveel nuances mogelijk. Spiegels zijn vaak niet fijn, maar helpen je uiteindelijk wel om milder te worden, naar andermans standpunt te kijken, je in te leven, naar de andere kant van hetzelfde verhaal te kijken. Niet altijd leuk, maar wel soms nuttig. Zoals je vanuit jezelf kijkt, is soms niet zoals anderen tegen jou aankijken. Van een afstandje naar jezelf kijken is soms heel nuttig. Misschien zijn al je bedoelingen juist,maar komt het niet zo over bij anderen. MIsschien is de manier van overtuigen niet doetreffend. Kritiek kan jezelf raken, aan de ander liggen, maar soms ook aan jezelf..

13 Reactie(s) 1 keer bekeken

Inloggen

U dient eerst in te loggen voordat u kunt reageren:

Naam
Wachtwoord
 

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.