Alimentatie toch dubbel aftrekbaar
Na echtscheiding is, in nagenoeg alle gevallen de man, verplicht tot het betalen van meestal torenhoge alimentatie. De hoogte van deze alimentatie wordt door de rechter vastgesteld waarvoor in de praktijk geen bindende regels bestaan. Ook aan de zogenoemde Tremanorm hoeft een rechter zich niet te houden. Hierdoor zijn alimentatiebetalers in feite vogelvrij en overgeleverd aan de opvattingen en willekeur van de betreffende, meestal vrouwelijke, rechter. Vaak worden de extreme bedragen die in eerste aanleg worden opgelegd bij behandeling in hoger beroep weer teruggedraaid. Vele alimentatiebetalers komen door het alimentatiebeleid van de rechters terecht in een situatie van armoede. De belangstelling van Kamerleden voor dit probleem is minimaal, vooral in kringen van het CDA en de CU. De meeste Kamerleden van andere politieke stromingen erkennen het probleem maar zijn tot nu toe niet bereid initiatieven te nemen om door wetswijzigingen hieraan iets te doen.
Als er zich in de financiele situatie van alimentatiebetalers in ongunstige zin veranderingen voordoen moet hij terug naar de rechter om herziening aan te vragen. Daarvoor moet hij verplicht een advocaat inschakelen waardoor hij geconfronteerd wordt met extreem hoge kosten die vaak in het niet vallen bij een eventuele alimentatievermindering.
De overheid beweert dat het rechtsysteem voor iedereen toegangkelijk moet zijn.
Men kan immers gebruik maken van een “ toegevoegd advocaat”, beter bekend als pro deo advocaat, waardoor de advocaatkostren worden gereduceerd tot enige honderden euro.
Is dat in de praktijk ook zo?
Om in aanmerking te komen voor een toegevoegd adocaat mag het verzamelinkomen niet hoger zijn dan ongeveer 25000 euro en mag het eigen vermogen in box 3 maximaal zo’n
20 000 euro bedragen. Het begrip eigen vermogen is echter zeer betrekkelijk. Een voorbeeld. Iemand blijft na scheiding achter met een eigen vermogen van 30 000 euro en een woonhuis met een hypotheek van 200 000 euro.Met de 30 000 euro wil hij na de rentevaste periode in de toekomst zijn hypotheek aflossen. Op grond van het eigen vermogen komt hij niet in aan merking voor een toegevoegd advocaat. In werkelijkheid heeft hij echter een schuld van
170 000 euro! Hij moet echter eerst zijn spaargeld op laten gaan aan procedurekosten.
In 2009 deed de Hoge Raad een uitspraak die mogelijk deze situatie in gunstige zin zou kunnen veranderen. De uitspraak komt erop neer dat de contante waarde van een langjarige verplichting, in dit geval een gift, naast een aftrek in box 1 , in box 3 als schuld kan worden aangemerkt. Dit geval komt overeen met een alimentatieverplichting. Door de belastinginspecteurs werd dit afgewezen. Belastingplichtingen stapten naar de rechter.
De belastingkamer van de Rechtbank te Breda oordeelde op 11 december 2009 en bevestigde de uitspraak van de Hoge Raad met betrekking tot alimentatieplichtigen. Staatssecretaris De Jager (CDA), heeft, vooruit lopend op deze uitspraak, zich gehaast met het maken van reparatiewetgeving. Als alimentatiebetaler moet u dus beslist nooit meer stemmen op het CDA. Deze partij geeft er de voorkeur aan om alimentatiebetalers nog verder uit te zuigen. De uitspraak betekent dat belastingplichtingen met een toekomstige alimentatieschuld deze tot en met 2009 in box 3 als schuld kunnen aanmerken. Dit geldt eveneens voor aanslagen die nog niet definitief zijn vastgesteld. Doe er uw voordeel mee zolang het kan.
Hans_EHV : Over mij
| Woonplaats: | Son |
Reacties