De balans opgemaakt

De wrange vruchten van dik 30 jaar wanbeleid:

-          Ruim 60 jaar na de oorlog is er nog steeds woningnood. In Amsterdam gaat het zelfs zo ver dat 2.000 asielzoekers voorrang krijgen op de eigen bevolking. Bestaande woningen zijn niet goed genoeg – zij dienen wel een nieuwbouw woning op IJburg te krijgen.

-          Er leven nu 160 nationaliteiten in Nederland en 1 op de 5 Nederlanders is officieel allochtoon (definitie CBS). In de grote steden is dat 1 op de 2. Welke verrijking dat met zich meegebracht heeft is nog steeds onduidelijk.

-          Geboren en getogen Nederlanders worden gedwongen een wooncontract van maximaal 1 jaar te accepteren, waarna zij rücksichtslos op straat gezet worden tenzij ze er zelf in slagen een (sloop)woning te vinden.

-          De sociale zekerheid is afgebroken, kreeg je in 1985 nog WW tot je pensioen, nu is dat maximaal 3 jaar.

-          Met Amsterdam voorop krijgen jongeren tot 27 jaar geen bijstandsuitkering. Ook niet als ze al jaren op zichzelf wonen. Dat betekent dat wanneer een jongere zijn of haar baan kwijt raakt, dat veelal niet meer dan 3 maanden recht op WW opgebouwd is. Daarna komt de jongere zonder inkomen te zitten wat resulteert in schulden, rechtszittingen om schulden te verhalen en uiteindelijk huisuitzetting zonder dat de jongere nog ergens naar toe kan. Dat betekent dat de eigen bevolking letterlijk op straat gezet wordt. De schuldhulpverlening doet hier niets aan, behalve elke maand een riant inkomen opstrijken.

-          Waar de babyboomers ruim voor hun 65e, sommigen zelfs al met 55, met pensioen mochten, zullen de generaties na hen tot 67 of langer door moeten werken. Hoe mensen boven de 40 weer aan het werk komen als ze hun baan verliezen is volslagen onduidelijk. Klaarblijkelijk zijn zij voor de regering totaal niet meer van belang.

-          Het pensioen van de babyboomers is vaak 70% van hun laatste salaris, plus eventuele lijfrentes. Voor de generaties na hen is voor meesten hoogstens 50% van hun laatste salaris haalbaar – vaak zal het veel minder zijn. Als voorbeeld: de babyboomer krijgt een geïndexeerd bruto pensioen van € 2800 per maand, de generatie na hen krijgt waarschijnlijk niet meer dan € 1800 per maand. Zo veel scheelt dat.

-          De aanzienlijk lagere pensioen van de generaties na de babyboomers zullen ook tot grote tekorten in de schatkist leiden. Geen enkele politieke partij heeft tot nog toe aangegeven hoe ze dit onvermijdbare probleem gaan aanpakken.

-          De uitgaven aan ontwikkelingshulp zijn precies even groot als de opbrengsten van ons aardgas. Effectief hebben we ons aardgas weggegeven en moeten we het voor ons eigen gebruik duur inkopen van landen als Rusland. Dit maakt ons bovendien kwetsbaar.

-          De schulden van de Nederlandse staat zijn tot record hoogte gestegen. Het kost generaties om dit terug te betalen. Elke Nederlander zit nu al voor dik € 20.000 in de schuld. Daar komt elk jaar € 1.000 aan rente bij.

-          Met de gedwongen verzelfstandiging van de nutsbedrijven is de infrastructuur aangetast en worden mensen als nummer mishandeld. Klachten worden niet opgelost en het woord service is bij de betreffende organisaties een vies woord geworden.  Ook is hierdoor de situatie ontstaan dat niemand zich meer verantwoordelijk voelt en maar wat aan rommelt. Ik noem er slechts twee: Nuon en NS.

-          Het grootkapitaal wordt op grootse wijze beschermd. Niet alleen door de staatssteun aan ABN-AMRO, maar bijvoorbeeld ook door verplichte pensioenverzekeringen die zodanig samengesteld zijn dat ze een maximum opbrengen voor de organisatie bij een zo minimaal mogelijk rendement voor de verzekerde. Ook bij deze organisaties blijkt klantgerichtheid praktisch afwezig. De overheid kijkt hierbij al meer dan 30 jaar de andere kant op.

-          Praktisch alle maak-industrie is uit Nederland verdwenen. Dat betekent ook dat we voor onze producten volledig afhankelijk zijn van landen als China. 

-          Criminelen worden relatief gezien vertroeteld. Gevaarlijke TBS-ers worden vrijgelaten. En de Nederlandse burger die mag slechts betalen en zijn mond houden – ook als er slachtoffers vallen.

-          De televisie is verworden tot staatspropaganda. Afwijkende meningen worden niet getolereerd.

-          De staat zet alle middelen in om de burger te onderdrukken: e-mail wordt getraceerd; telefoon wordt afgetapt uh pardon ingeluisterd heet dat, uw reisgedrag wordt vastgelegd met stasi kastjes, pin betalingen laten een spoor na, de overheid bepaalt welke betalingen verdacht zijn en gemeld moeten worden, en welke niet (ik meen dat de grens nu reeds op € 1500 ligt), als u op reis wilt dan dient u wel uw vingerafdrukken te laten registreren, alle inkomensgegevens zijn tot in detail bij de belastingdienst bekend.

-          De voormalig staatssecretaris van financiën vindt het geen probleem om de gegevens van een CD met gestolen informatie te gebruiken om zwartspaarders op te sporen. De overheid maakt zich feitelijk of intentioneel schuldig aan heling en draait bovendien de bewijslast om, in een uiterste poging om aan nog meer geld te komen.

-          De mening van het volk (b.v. referendum over de euro of de vergroting van de EU) telt niet. Slechts de ideologie van enkelen dient gevolgd te worden. Afwijkingen worden niet getolereerd of lachend afgedaan als onbelangrijk.

-          Nog steeds worden ouderen in verpleeg- en verzorgingstehuizen slecht behandeld. Maar ja, ze kunnen ook niet verder uitgeknepen worden he?

Aanvullingen?

15 Reactie(s) 96 keer bekeken

Inloggen

U dient eerst in te loggen voordat u kunt reageren:

Naam
Wachtwoord
 

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.