Invloed van geweld op tv, speelgoed, films, computergames, internetwerkelijkheid.

Regelmatig duikt de discussie op over de mogelijke invloed van geweldsspelletjes en voorbeelden van agressie/geweld op tv, in "aktiefilms", computergames en het voorhanden zijn van de meest verschrikkelijke filmpjes over de werkelijkheid op sites als youtube.

En die bezorgdheid is er niet voor niks. Onderzoekers beschikken over meer technologie om te kunnen meten wat de invloed is van dit soort voorbeelden van agressie en geweld. Steeds meer genen worden ook ontdekt en waar ze toe dienen, hoe aktief die zijn (verschilt per persoon) en welke juist afremmen. Met behulp van scans wordt langzaam maar zeker het menselijk brein en het functioneren in kaart gebracht.

We maken ons druk om leeftijdsgrenzen te stellen aan bepaalde films of spelletjes. Of kinderen/jongeren te beschermen met filters of onder toezicht mogen internetten.

Het voert te ver om weer zo'n lang artikel te schrijven, maar veronderstel nu dat het ene mens/kind meer aanleg heeft voor agressie en minder rem daarop. En veronderstel dat (film)beelden in de hersenen hetzelfde effect hebben dan wanneer je het echt beleeft.

Dit geeft enorm veel impact, als dit aangetoond wordt (daar zijn wetenschappers ook mee bezig). Ten eerste betekent het dat je kan zoeken naar manieren om daar oplossingen voor te vinden (verminderen van agressie of vergroten van die rem). Ten goede dus. Herstellen van “genetische aanleg”foutjes””, vervangen van verslaving door andere (goede) patronene, of zelfs dat je op die manier trauma's kan herstellen, door gebeurtenissen opnieuw te beleven, maar met een andere lading of wending. (dit doen psychologen al, en ook hypnose enz).

We kennen het principe van hersenspoelingen, maar men probeert nu te achterhalen waarom bepaalde mensen ontvankelijker zijn voor dezelfde ervaringen of verleidingen/verslavingen, dan anderen. Waarom wordt het ene kind uit hetzelfde gewelddadig nest zelf ook gewelddadig en de ander juist niet? Met hetzelfde voorbeeld thuis? Zelfde gezin, school, achtergrond, land, geloof, rijkdom of armoe.

Wat opvalt in die onderzoeken is niet alleen dat hersenen hetzelfde reageren, dezelfde angst vertonen als het een filmpje is, of dat het echt gebeurt. Dezelfde stoffen komen vrij en dezelfde gebieden (angst en afschuw enz) als wanneer je het van dichtbij ziet. Dat is verontrustend, gezien de hoeveelheid echt grove en afschuwelijke filmpjes op internet, die een echte moord, mishandeling van mensen of dieren laten zien.

Verontrustender nog is, dat veel behendigheidsspelletjes, die eerder nog getekend waren, zoals Mario en getekende fantasievijanden, door toenemende technologie steeds meer plaats maken voor realistischer beelden en realistischer reagerende mensen. Zoals de Simms enz.

Wat doet dit plezier hebben in dit soort geweldsspelletjes en verslaan van de vijand, die steeds echter en menselijker wordt, met kinderen en jongeren? Laat staan de harde werkelijkheid zien?

Wat doet het met kinderen/jongeren, die toch al “aanleg” hebben of negatieve ervaringen met agressie en geweld? Wat doet het met kinderen die rondlopen met wraak- en woedegevoelens, die ze al in zich voelen? Is het een verklaring voor het “afstompen” en verharden van gevoelens, waardoor het “gewend is geraakt” aan het zien van moord, dat het geen ander gevoel meer oplevert dan het al zo vaak geoefende “nep”moorden en schieten?

Er zijn voorbeelden van om zich heen schietende jongeren in de VS (en laatst Duitsland bijv), die direct geinspireerd zijn op bepaalde films en voorbeelden op internet van voorgangers.

Waarom wil een meisje proberen hoe het voelde om iemand (haar vriendin) te vermoorden? Wat maakt dat iemand dat niet meer eng vindt, met afschuw vervult? Aanleg, gestoordheid, karakter, problemen thuis?

Is het een gevolg van het kweken van zelfbescherming hiertegen, door “een schild om zich heen bouwen” tegenwoordig, omdat ze zo’n overvloed aan geweld en agressie te verwerken krijgen (nieuws, tv, films,internet, realiteit)?

Als je bedenkt dat nieuwe ervaringen, gewoontes en nieuwe patronen invloed zouden kunnen hebben op onze genen, dan kan je je ook voorstellen dat a la Darwin we genen aan- of uitzetten, die wel of niet meer passen in onze levensstijl.

Dat genen niet alleen bepalen wie we (in aanleg) zijn, maar dat we ook onze genen beïnvloeden op den duur, door wat we belangrijk vinden of meemaken?

Daarmee zou de keuze om positieve dingen te denken, zoeken en daarnaar te leven, ervoor kunnen zorgen, dat we de “goede” genen behouden en de ongebruikte op den duur verliezen. Dus een betere mensheid kunnen worden. Zoals bijv Deepak Chopra zegt: wat je denkt en waar je in gelooft, naar gedraagt en nastreeft, kan ervoor zorgen dat dat de werkelijkheid wordt. Het is een keuze: positief of negatief.

Wat is de invloed van negatieve en gewelddadige gedachten en voorstellingen dan? Het steeds inleven in oorlogs- en andere geweldsspelletjes, die steeds realistischer worden? Veroorzaakt dat een toename van geweld en agressie?

14 Reactie(s) 1 keer bekeken

Inloggen

U dient eerst in te loggen voordat u kunt reageren:

Naam
Wachtwoord
 

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.